Αμερικανική επέκταση, Marbury κατά Madison, Τόμας Τζέφερσον, η αγορά της Λουιζιάνας, του Lewis και Clark Ταξίδι, Ο πόλεμος του 1812, Missouri Συμβιβαστική, Δόγμα Μονρόε, Ινδικός νόμος αφαίρεσης, Η Μάχη της Alamo, Μεξικού αμερικανικός πόλεμος - 1803-1853

Αμερικανική επέκταση, Marbury κατά Madison, Τόμας Τζέφερσον, η αγορά της Λουιζιάνας, του Lewis και Clark Ταξίδι, Ο πόλεμος του 1812, Missouri Συμβιβαστική, Δόγμα Μονρόε, Ινδικός νόμος αφαίρεσης, Η Μάχη της Alamo, Μεξικού αμερικανικός πόλεμος - 1803-1853

1803 Marbury v. Madison
1803 Λουιζιάνα Αγορά
1804-1806 Lewis και Clark Expedition
1812-1815 Πόλεμος του 1812
1820 Μισούρι Συμβιβαστική
1823 Δόγμα Μονρόε
1830 Ινδικός νόμος αφαίρεσης
1836 Μάχη της Alamo και San Jacinto
1846-1848 Μεξικού αμερικανικός πόλεμος

1803 - Marbury v. Madison

Εναλλακτικές Marbury κατά Madison 1803 Βίντεο

Marbury v. Madison είναι μια υπόθεση-ορόσημο στη νομοθεσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι αποτέλεσαν τη βάση για την άσκηση του δικαστικού ελέγχου στις Ηνωμένες Πολιτείες σύμφωνα με το άρθρο ΙΙΙ του Συντάγματος. Η υπόθεση αυτή προέκυψε από μια αναφορά στο Ανώτατο Δικαστήριο

Εμφάνιση / Απόκρυψη

από τον William Marbury, ο οποίος είχε διοριστεί από τον Πρόεδρο John Adams, όπως Ειρηνοδικείο στην περιοχή της Κολούμπια, αλλά των οποίων η Επιτροπή δεν παραδόθηκαν αργότερα. Marbury προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο για να αναγκάσει υπουργός Εξωτερικών Τζέιμς Μάντισον να παραδώσει τα έγγραφα, αλλά το δικαστήριο, με τον John Marshall ως Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αρνήθηκε αίτηση Marbury της, κρίνοντας ότι το τμήμα του καταστατικού με την οποία στήριξε το αίτημά του, η δικαστική εξουσία Πράξη 1789, ήταν αντισυνταγματική. Marbury v. Madison ήταν η πρώτη φορά που το Ανώτατο Δικαστήριο κήρυξε κάτι "αντισυνταγματική", και καθιέρωσε την έννοια του δικαστικού ελέγχου στις ΗΠΑ (η ιδέα ότι τα δικαστήρια μπορούν να επιβλέπουν και να εξαλειφθούν οι ενέργειες ενός άλλου υποκαταστήματος της κυβέρνησης). Η απόφαση ορόσημο τον βοήθησε να καθορίσει το «ελέγχων και ισορροπιών" της Αμερικανικής μορφή διακυβέρνησης.

Σημαντικές ιστορικές προσωπικότητες: John Marshall, William Cushing, William Paterson, Samuel Chase, Bushrod Ουάσιγκτον, Alfred Moore, James Madison, William Marbury, John Adams

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Marbury_v._Madison

1803 - Λουιζιάνα Αγορά

Η αγορά της Λουιζιάνας ήταν η απόκτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, της 828.800 τετραγωνικά μίλια (2.147.000 km2) του αιτήματος της Γαλλίας στο έδαφος της Λουιζιάνα το 1803. Οι ΗΠΑ που καταβάλλονται 15 εκατομμύρια δολάρια για την περιοχή της Λουιζιάνας.

Εμφάνιση / Απόκρυψη

Η αγορά της Λουιζιάνας περιελάμβανε το σύνολο ή μέρος των 14 σημερινών κρατών των ΗΠΑ και δύο καναδικές επαρχίες. Η γη που αγοράζεται περιείχε όλα τα της σημερινής Αρκάνσας, Μιζούρι, Αϊόβα, Οκλαχόμα, Κάνσας, Νεμπράσκα, τμήματα της Μινεσότα που ήταν δυτικά του ποταμού Μισισιπή, το μεγαλύτερο μέρος της Βόρειας Ντακότα, σχεδόν όλες της Νότιας Ντακότα, βορειοανατολικά του Νέου Μεξικού, οι μερίδες των Μοντάνα, Wyoming, Κολοράντο και ανατολικά από το Ηπειρωτικό χώρισμα, Λουιζιάνα και δυτικά του ποταμού Μισισιπή, συμπεριλαμβανομένης και της πόλης της Νέας Ορλεάνης. (Η Οκλαχόμα Panhandle, και νοτιοδυτικά τμήματα του Κάνσας και τη Λουιζιάνα ήταν ακόμα που ζήτησε η Ισπανία κατά το χρόνο της αγοράς.) Επιπλέον, η αγορά που περιέχονται μικρά τμήματα γης που τελικά θα γίνει μέρος της καναδικές επαρχίες της Αλμπέρτα και Saskatchewan. Η αγορά, η οποία διπλασίασε το μέγεθος των Ηνωμένων Πολιτειών, αποτελείται από περίπου 23% της σημερινής επικράτειας των ΗΠΑ. Η αγορά ήταν μια ζωτικής σημασίας στιγμή για την προεδρία του Thomas Jefferson. Εκείνη την εποχή, αντιμετώπισε εσωτερικής αντιπολίτευσης ως ενδεχομένως αντισυνταγματικό. Παρά το γεγονός ότι αισθάνθηκε ότι το Σύνταγμα των ΗΠΑ δεν περιλαμβάνει διατάξεις για την απόκτηση του εδάφους, Jefferson αποφάσισε να αγοράσει Λουιζιάνα επειδή αισθάνθηκε άσχημα για τη Γαλλία και την Ισπανία που έχουν την εξουσία να εμποδίζει την πρόσβαση αμερικανικό εμπόριο στο λιμάνι της Νέας Ορλεάνης. Ο Ναπολέων Βοναπάρτης, μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας, δήλωσε, «Αυτή η ένταξη του εδάφους επιβεβαιώνει για πάντα τη δύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών, και έχω δώσει την Αγγλία έναν αντίπαλό του στη θάλασσα, που αργά ή γρήγορα θα ταπεινή υπερηφάνεια της."

Σημαντικές ιστορικές προσωπικότητες: Ο Τόμας Τζέφερσον, ο Ναπολέων Βοναπάρτης

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Louisiana_Purchase

1804-1806 - Lewis και Clark Expedition

Ο Lewis και Clark Expedition (1804-1806) ήταν η πρώτη αποστολή ξηράς που αναλαμβάνονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες να της ακτής του Ειρηνικού και την πλάτη. Η ομάδα του αποστολή ήταν επικεφαλής των στρατιωτών των Ηνωμένων Πολιτειών Στρατού?

Εμφάνιση / Απόκρυψη

Meriwether Lewis και William Clark και επικουρείται από Sacajawea και Toussaint Charbonneau. Στόχος της εκστρατείας ήταν να αποκτήσει μια ακριβή αίσθηση των πόρων που ανταλλάσσονται στην αγορά της Λουιζιάνας. Η αποστολή που ένα μεγάλο μέρος το έδαφος για την επέκταση προς τα δυτικά των Ηνωμένων Πολιτειών.

Σημαντικές ιστορικές προσωπικότητες: Ο Τόμας Τζέφερσον, Meriwether Lewis, William Clark, Sacajawea, Toussaint Charbonneau

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Lewis_and_Clark_Expedition

1812-1815 - Πόλεμος του 1812

Εναλλακτικές Πόλεμος 1812 Βίντεο

Ο πόλεμος του 1812 ήταν ένας πόλεμος πολέμησαν μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Η διαρκής 1812 - 1815, ήταν πολέμησαν κυρίως στον Ατλαντικό Ωκεανό και στη γη, τις ακτές και τις πλωτές οδούς της Βόρειας Αμερικής.

Εμφάνιση / Απόκρυψη

Οι Ηνωμένες Πολιτείες πήραν την πρωτοβουλία να κηρύξει τον πόλεμο για πολλούς λόγους.

Το 1807, η Βρετανία εισήγαγε μια σειρά από περιορισμούς στο εμπόριο για να εμποδίσουν τη συνεχή αμερικανικό εμπόριο με τη Γαλλία, εδώ και καιρό αντίπαλος της Βρετανίας. Οι ΗΠΑ αμφισβήτησε τις εν λόγω περιορισμούς ως παράνομες βάσει του διεθνούς δικαίου. Τόσο η ναυτολόγηση των αμερικανών πολιτών στο Βασιλικό Ναυτικό, και στρατιωτική υποστήριξη της Βρετανίας των Ινδιάνων της Αμερικής που είχαν επιτεθεί αμερικανικοί άποικοι που κινούνται στην Βορειοδυτική επιδεινώθηκε περαιτέρω εντάσεις. Ινδικό επιδρομές εμπόδισε την επέκταση των ΗΠΑ σε δυνητικά πολύτιμο γεωργικές εκτάσεις στην Βορειοδυτική Επικράτεια, που περιλαμβάνει τα σύγχρονα κράτη του Οχάιο, Ιντιάνα, Ιλινόις, Μίτσιγκαν, και το Ουισκόνσιν. Κάποιοι Βρετανοί αξιωματούχοι - και μερικά αντιφρονούντα Αμερικανοί - χρεώνονται ότι ο στόχος ήταν να προσαρτήσει μέρος του Καναδά, αλλά δεν διευκρινίζει το τμήμα. Τα κράτη πλησιέστερο Καναδά είναι σαφώς αντίθετη με τον πόλεμο. Το πιο σημαντικό, οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπάθησαν να διατηρούν τα εθνικά τιμήν του στο πρόσωπο αυτού που θεωρείται ότι είναι Βρετανός προσβολές, όπως η υπόθεση Chesapeake. Παρά το γεγονός ότι οι Βρετανοί έκανε κάποιες παραχωρήσεις πριν από τον πόλεμο στο ουδέτερο εμπόριο, επέμειναν στο δικαίωμα να διεκδικήσει εκ νέου εγκαταλείποντας τους ναυτικούς τους.

Οι Βρετανοί είχαν επίσης την μακροχρόνια στόχο της δημιουργίας μιας μεγάλης "ουδέτερο" ινδικό κρατίδιο που θα καλύπτουν μεγάλο μέρος του Οχάιο, Ιντιάνα και Μίσιγκαν. Έκαναν τη ζήτηση τόσο αργά όσο το φθινόπωρο του 1814 στο συνέδριο της ειρήνης, αλλά έχασε τον έλεγχο του Δυτικού Οντάριο στο βασικό μάχες στη λίμνη Erie, δίνοντας έτσι τον έλεγχο Αμερικανοί της προτεινόμενης ουδέτερη ζώνη.

Ο πόλεμος διεξήχθη σε τέσσερα θέατρα. Πολεμικά πλοία και κουρσάροι και των δύο πλευρών επιτέθηκαν εμπορικά πλοία του άλλου. Οι Βρετανοί απέκλεισαν τις ακτές του Ατλαντικού από τις ΗΠΑ και τοποθετούνται μεγάλης κλίμακας επιδρομές στα τελευταία στάδια του πολέμου. Μάχες επίσης αγωνίστηκε στα σύνορα, η οποία έτρεξε κατά μήκος των Μεγάλων Λιμνών και του ποταμού του Αγίου Λαυρεντίου και διαχωρισμός των ΗΠΑ από την Άνω και Κάτω Καναδά, και κατά μήκος της ακτής του Κόλπου του Μεξικού. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί εισέβαλαν στο έδαφος του άλλου. Αυτές οι επιδρομές ήταν ανεπιτυχείς ή προσωρινή.

Στο τέλος του πολέμου, οι Βρετανοί που πραγματοποιήθηκε μέρη του Μαίην και μερικά φυλάκια στην αραιοκατοικημένη Δύση, ενώ οι Αμερικανοί που πραγματοποιήθηκε καναδικό έδαφος κοντά στο Ντιτρόιτ, αλλά αυτά τα κατεχόμενα εδάφη είχαν αποκατασταθεί κατά το τέλος του πολέμου. Στις ΗΠΑ, οι μάχες, όπως η Νέα Ορλεάνη και την προηγούμενη επιτυχή υπεράσπιση της Βαλτιμόρης (που ενέπνευσε τους στίχους του αμερικανικού εθνικού ύμνου, The Star-Spangled Banner) προκάλεσε αίσθηση ευφορίας πάνω από ένα "δεύτερο πόλεμο της ανεξαρτησίας» κατά της Βρετανίας. Θα μπαίνει σε μια «εποχή της καλά συναισθήματα», στο οποίο η κομματική εμπάθεια που είχε κάποτε άγγιξε τα όρια προδοσίας σχεδόν εξαφανιστεί. Καναδάς επίσης προέκυψε από τον πόλεμο με υψηλό αίσθημα της εθνικής και στην αλληλεγγύη. Βρετανία, η οποία είχε θεωρηθεί από τον πόλεμο ως SideShow για τους Ναπολεόντειους πολέμους μαίνεται στην Ευρώπη, επηρεάστηκε λιγότερο από τις μάχες? Κυβέρνηση και το λαό της εξέφρασε την ικανοποίησή του στη συνέχεια, μια εποχή των ειρηνικών σχέσεων και του εμπορίου με τις ΗΠΑ

Σημαντικές ιστορικές προσωπικότητες: τον James Madison, Henry Dearborn, Jacob Brown, Winfield Scott, ο Andrew Jackson, William Henry Harrison, ο Λόρδος Λίβερπουλ, Γιώργος Prevost, Isaac Brock, Roger Sheaffe, Gordon Drummond, Robert Ross, Tecumseh

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/War_of_1812

1820 - Missouri Συμβιβαστική

Εναλλακτικές Missouri Συμβιβαστική Βίντεο 1820

Ο θεσμός της δουλείας ήταν ένα διχασμό στις Ηνωμένες Πολιτείες για δεκαετίες πριν από την επικράτεια του Μισούρι υπέβαλε αίτηση το Κογκρέσο για την εισαγωγή στην Ένωση ως κράτος το 1818. Από την επανάσταση, η χώρα είχε αυξηθεί

Εμφάνιση / Απόκρυψη

από 13 κράτη σε 22 και είχε καταφέρει να διατηρήσει την ισορροπία δυνάμεων μεταξύ σκλάβων και των ελεύθερων κρατών. Υπήρχαν 11 ελεύθερα κράτη και 11 κράτη σκλάβων, μια κατάσταση που έδωσε κάθε φατρία ίση εκπροσώπηση στη Γερουσία και τη δύναμη να αποτρέψει το πέρασμα της νομοθεσίας δεν του αρέσουν. Η ελεύθερη δηλώνει, με πολύ μεγαλύτερους πληθυσμούς τους, η οποία ελέγχεται η Βουλή των Αντιπροσώπων, 105 ψήφους υπέρ, 81. Τον Φεβρουάριο του 1819, Νέα Υόρκη Εκπρόσωπος James Tallmadge πρότεινε μια τροπολογία για την απαγόρευση της δουλείας στο Μισούρι, ακόμη κι αν υπήρχαν περισσότερα από 2.000 σκλάβους που ζουν εκεί. Η χώρα ήταν και πάλι αντιμέτωποι με την πτητική θέμα της εξάπλωσης της δουλείας σε νέα εδάφη και κράτη. Η οικονομία της Νότιας ήταν εξαρτάται από την μαύρη σκλαβιά, και 200 χρόνια ζωής με το θεσμικό όργανο είχε καταστήσει αναπόσπαστο μέρος της Νότιας ζωή και τον πολιτισμό. Η Νότια ζήτησε από την Βόρεια αναγνωρίσει το δικαίωμά της να έχουν σκλάβους, όπως αυτά διασφαλίζονται από το Σύνταγμα. Μέσα από τις προσπάθειες του Henry Clay, «ο μεγάλος ειρηνοποιός», ένας συμβιβασμός επιτεύχθηκε τελικά στις 3 Μαρτίου του 1820, μετά Maine υποβάλει αναφορά Κογκρέσο για κρατική υπόσταση. Και οι δύο πολιτείες έγιναν δεκτές, μια ελεύθερη Maine και ένας σκλάβος Μισούρι, και η ισορροπία δυνάμεων στο Κογκρέσο διατηρήθηκε όπως και πριν, αναβάλλοντας την αναπόφευκτη τελική αναμέτρηση για μια άλλη γενιά. Σε μια προσπάθεια να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της περαιτέρω εξάπλωσης της δουλείας, ωστόσο, η συμβιβαστική λύση Μισούρι όριζε ότι όλοι οι αγορά της Λουιζιάνας βόρεια έδαφος του νοτίου ορίου του Μισούρι, εκτός Μισούρι, θα είναι δωρεάν, και το έδαφος κάτω από αυτή τη γραμμή θα είναι σκλάβος .

Σημαντικές ιστορικές προσωπικότητες: James Tallmadge, Henry Clay

Πηγή: http://civilwar.bluegrass.net/secessioncrisis/200303.html

1823 - Δόγμα Μονρόε

Το Δόγμα Μονρόε είναι μια πολιτική των ΗΠΑ που εισήχθη στις 2 Δεκεμβρίου 1823, η οποία ανέφερε ότι απαιτούνται περαιτέρω προσπάθειες από τις ευρωπαϊκές χώρες να αποικίσουν γης ή να παρεμποδίσουν τα κράτη στην Αμερική θα μπορούσε να θεωρηθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ως επιθετικές ενέργειες που απαιτούν ΗΠΑ παρέμβαση. Το Δόγμα Μονρόε υποστήριξε ότι το δυτικό ημισφαίριο δεν θα λάμβανε επίσης αποικίστηκε από ευρωπαϊκές χώρες, και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα παρεμβαίνει στις υφιστάμενες ευρωπαϊκές αποικίες, ούτε στην εσωτερική ανησυχίες των ευρωπαϊκών χωρών. Το Δόγμα είχε εκδοθεί κατά τη στιγμή που

Εμφάνιση / Απόκρυψη

πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής ήταν στα πρόθυρα να γίνει ανεξάρτητα από την Ισπανία, και τις Ηνωμένες Πολιτείες, γεγονός που αντικατοπτρίζει τις ανησυχίες επανέλαβε από τη Μεγάλη Βρετανία, την ελπίδα να αποφύγει την οποιαδήποτε ευρωπαϊκή δύναμη να αποικίες της Ισπανίας. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζέιμς Μονρόε δήλωσε αρχικά το δόγμα κατά τη διάρκεια έβδομη ετήσια κράτος του της διεύθυνσης της Ένωσης στο Κογκρέσο. Έγινε μια καθοριστική στιγμή στην εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών και ένας από τους παλαιότερους δόγματα της, επικαλείται πρόεδροι των ΗΠΑ, Κάλβιν Κούλιτζ, Χέρμπερτ Χούβερ, ο John F. Kennedy, και άλλα. Θα ήταν σχεδόν αδύνατο για Μονρόε να οραματίζονται ότι η πρόθεση και ο αντίκτυπός της θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν μόνο μικρές παραλλαγές για δύο περίπου αιώνες. Κύριος στόχος του ήταν να απαλλαγεί η νέα ανεξάρτητα αποικίες της Λατινικής Αμερικής από την ευρωπαϊκή παρέμβαση και έλεγχο. Το δόγμα που προβάλλει ότι το Νέο Κόσμο και το Παλαιό Κόσμο ήταν να παραμείνουν ευδιάκριτα ξεχωριστά σφαιρών επιρροής, για τους αποτελούνταν από εντελώς ξεχωριστά και ανεξάρτητα έθνη.

Σημαντικές ιστορικές προσωπικότητες: James Monroe

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Monroe_Doctrine

1830 - Ινδικός νόμος αφαίρεσης

Το 1823 το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση (Johnson κατά M'Intosh), η οποία δήλωσε ότι οι Ινδοί θα μπορούσε να καταλάβει εδάφη στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά δεν μπορούσε να κρατήσει τον τίτλο για εκείνα τα εδάφη. Ο Ινδικός νόμος αφαίρεσης, μέρος των Ηνωμένων

Εμφάνιση / Απόκρυψη

Τα κράτη της κυβερνητικής πολιτικής είναι γνωστή ως ινδική απομάκρυνση, υπογράφηκε στο νόμο από τον Πρόεδρο Άντριου Τζάκσον στις 26 Μαΐου 1830. Ο νόμος αφαίρεσης υποστηρίχθηκε ένθερμα από το Νότο, όπου τα κράτη ήταν πρόθυμοι να αποκτήσουν πρόσβαση σε εδάφη που κατοικούνται από τα «Πέντε εκπολιτισμένο Tribes". Ειδικότερα, η Γεωργία, το μεγαλύτερο κράτος την εποχή εκείνη, είχε εμπλακεί σε μια εριστική δικαιοδοσίας διαφορά με το έθνος Cherokee. Πρόεδρος Jackson ελπίζει η απομάκρυνση θα την επίλυση της κρίσης στη Γεωργία. Ο Ινδικός νόμος αφαίρεσης ήταν επίσης πολύ αμφιλεγόμενη. Ενώ Native American απομάκρυνση ήταν, θεωρητικά, έπρεπε να είναι προαιρετική, στην πράξη μεγάλη πίεση τέθηκε σε Native American ηγέτες να υπογράψουν τις συνθήκες αφαίρεσης. Οι περισσότεροι παρατηρητές, αν ήταν υπέρ της ινδικής πολιτικής για την απομάκρυνση ή όχι, συνειδητοποίησε ότι το πέρασμα από την πράξη σήμαινε την αναπόφευκτη απομάκρυνση περισσότεροι Ινδοί από τα κράτη. Μερικοί Native American ηγέτες που είχαν αντισταθεί στο παρελθόν απομάκρυνση τώρα άρχισαν να επανεξετάσουν τις θέσεις τους, ειδικά μετά από κατολίσθηση Jackson επανεκλογή του το 1832. Ο Ινδικός νόμος αφαίρεσης άνοιξε το δρόμο για την απρόθυμη-και συχνά βίαιες-μετανάστευση δεκάδων χιλιάδων Ινδιάνων της Αμερικής προς τη Δύση. Η πρώτη συνθήκη που υπογράφηκε μετά την αφαίρεση της πράξης αφαίρεσης ήταν η Συνθήκη του Dancing Rabbit Creek στις 27 Σεπτεμβρίου 1830, στην οποία Τσοκτάου στο Μισισιπή παραχώρησε γη στα ανατολικά του ποταμού, σε αντάλλαγμα για την καταβολή και της γης στη Δύση. Η Συνθήκη της Νέας Echota (που υπογράφηκε το 1835) είχε ως αποτέλεσμα την απομάκρυνση των Cherokee για το Μονοπάτι των Δακρύων. Η Seminoles δεν άφησε ειρηνικά όπως έκαναν άλλες φυλές? Μαζί με δραπέτες δούλους αντιστάθηκαν την αφαίρεση. Ο Δεύτερος Πόλεμος Seminole διήρκεσε 1835 με 1842 και είχε ως αποτέλεσμα την αναγκαστική απομάκρυνση των Seminoles, μόνο ένας μικρός αριθμός να παραμείνει, και περίπου 3.000 έχασαν τη ζωή τους ανάμεσα σε Αμερικανούς στρατιώτες και Seminoles.

Σημαντικές ιστορικές προσωπικότητες: Andrew Jackson

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Indian_Removal_Act

1836 - Μάχη του Alamo, μάχη του San Jacinto

Μάχη του Άλαμο

Η Alamo ήταν ήδη εκατό ετών κατά το χρόνο της πολιορκίας και μάχης. Ιδρύθηκε το 1718 ως μια ισπανική αποστολή για το σκοπό της εκχριστιανισμό των Ινδιάνων ιθαγενών στην περιοχή. Οι Ινδοί οι ίδιοι χτίστηκε

Εμφάνιση / Απόκρυψη

την αποστολή υπό την εποπτεία του ισπανικού ιερείς και ονομάστηκε Αποστολή "San Antonio de Valero." Με 1793, το μεγαλύτερο μέρος της Ινδοί είχαν πεθάνει από την ασθένεια και το "San Antonio de Valero" έκλεισε ως αποστολή. Το 1803, μια ισπανική μονάδα ιππικού από Alamo de Parras, το Μεξικό, ήταν τέσσερα στην αποστολή και ήταν από αυτή τη μονάδα ότι η αποστολή έλαβε το όνομα "Pueblo del Alamo." Η ισπανική λέξη «Άλαμο» σημαίνει «Cottonwood».

Το 1821, το Μεξικό κέρδισε την ανεξαρτησία της από την Ισπανία και υποστήριξε όλες τις εκτάσεις που ανήκουν στην Ισπανία, συμπεριλαμβανομένων του Τέξας. Το 1824, το Μεξικό δημιούργησαν ένα δημοκρατικό σύνταγμα με βάση το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Μεξικό άνοιξε το Τέξας για αποικισμό, προσφέροντας γη πολύ φτηνά σε νέους εποίκους. Πολλοί άνθρωποι, και οι δύο Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι, μεταφέρθηκε στην περιοχή η οποία προσφέρεται η ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα. Το 1833, ένα μεξικάνικο γενικά, Antonio Lopez de Santa Anna, εξελέγη Πρόεδρος του Μεξικού, αλλά δεν άργησε να μετατραπεί προεδρίας του σε μια δικτατορία. Santa Anna έστειλε τον αδελφό του-σε-δικαίου, Γενική Martin de Κω, για την ενίσχυση της Alamo. Γενικά Cos έφτασε στο Σαν Αντόνιο, τέσσερα τον εαυτό του και τα στρατεύματά του στο Alamo, και μετέτρεψε την παλιά αποστολή σε φρούριο. Πρόσθεσε ότι περίπου 21 κανόνια που τοποθέτησε γύρω από τα τείχη και άρχισε να προετοιμαστούν για μια πολιορκία και μάχη. Σχεδόν δύο μήνες μετά την άφιξή Κω », τον Δεκέμβριο του 1835, μια δύναμη 400 Τεξανοί με επικεφαλής τον Ben Milam έκαναν τον τρόπο τους στο San Antonio και ασχολούνται Γενική Κω στη μάχη. Μετά από αρκετές ημέρες για την καταπολέμηση της Κω παραδόθηκε. Ο Τεξανός δύναμη των 400 υπέστησαν 19 απώλειες, ενώ νικώντας Μεξικού δυνάμεις του 1100 και κέρδισε το πιο σημαντικό στρατιωτικό προπύργιο βόρεια του Ρίο Γκράντε. Η ήττα της Κω εξόργισε Santa Anna.

Έγινε θέμα τιμής για να διδάξουν το Texans ένα μάθημα και άρχισε να αναφερθώ σε ένα στρατό που θα οδηγήσει σε προσωπικά Σαν Αντόνιο. Εν τω μεταξύ, παρά την προφανή σημασία της θέσης Alamo, Τέξας Διοικητής του Στρατού Σαμ Χιούστον διέταξε το Alamo εγκαταλειφθεί και καταστρέφεται. Νιώθοντας ότι το φυλάκιο ήταν πολύ απομονωμένη. Έστειλε το στρατηγό James Bowie με 30 άνδρες για να εκτελούν τις διαταγές του. Ακούγοντας ότι Σάντα Άννα βάδιζε προς το Άλαμο, έγινε αποφασισμένος να αποθηκεύσετε το Alamo. Δέσμευση για το θάνατο μέσα στο Alamo ήταν 189 γνωστοί πατριώτες οι οποίοι αποτίμησαν την ελευθερία περισσότερο από την ίδια τη ζωή. Πολλοί ήταν άποικοι. Τους ήταν ένας αγώνας ενάντια ανυπόφορη διατάγματα Αγίας Άννας. Άλλοι ήταν οι εθελοντές, όπως ο David Crockett και του "Tennessee Boys", που ανήκει τίποτα στο Τέξας, και οφείλεται τίποτα σε αυτό. Τους ήταν ένας αγώνας κατά της τυραννίας, όπου θα μπορούσε να είναι. Μια χούφτα ήταν αυτόχθονες Texans της Ισπανίας και της μεξικάνικης καταγωγής οι οποίοι υπέφεραν κάτω από τις ίδιες αδικίες με τα άλλα αποίκους.

Ήρθε ξαφνικά στη ψυχρός, πριν από την αυγή ώρες 6 Μαρτίου. Στήλες του Μεξικού στρατιώτες επιτέθηκαν από τα βόρεια, ανατολικά, νότια και δυτικά. Δύο φορές απωθήσει τον μαρασμό φωτιά μουσκέτο και πυροβόλησε κανόνι, ήταν επικεντρωμένες τρίτη επίθεση τους κατά την κακοποιημένη βόρειο τοίχο. Οι Μεξικανοί κατέκλυσαν από το ρήγμα και στην πλατεία. Σάντα Άννα χάνει αριθμούσε περίπου 600.

1836 - Μάχη του San Jacinto

Στις 21 Απρ 46 ημέρες μετά την πτώση του Alamo, λιγότερο από 800 εξόργισε Texans και αμερικανικές εθελοντών με επικεφαλής τον Γενικό Sam Houston ξεκίνησε μια σφοδρή επίθεση στην μεξικανική στρατό 1.500 στο San Jacinto. Φωνάζοντας "Θυμηθείτε το Alamo!", Που δρομολογούνται εντελώς τη μεξικανική στρατό σε λίγα λεπτά, σκοτώνοντας 630 χάνοντας 9. Santa Anna συνελήφθη. Τέξας ήταν δωρεάν? Μια δημοκρατία νέα γεννήθηκε. Μια ανεξάρτητη χώρα για σχεδόν 10 χρόνια, το Τέξας ήταν επίσημα προσαρτάται στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 29 Δεκεμβρίου 1845.

Σημαντικές ιστορικές προσωπικότητες: James Bowie, David Crockett, William Travis, Antonio Lopez de Santa Anna, Σαμ Χιούστον

Πηγή: http://www.alamocity.com/alamo/

1846-1848 - Μεξικού αμερικανικός πόλεμος

Η μεξικανική πόλεμος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Μεξικού άρχισε με ένα μεξικάνικο επίθεση σε αμερικανικά στρατεύματα κατά μήκος των νότιων συνόρων του Τέξας στις 25, Απριλίου 1846. Καταπολέμηση έληξε όταν ο στρατηγός των ΗΠΑ Winfield Scott κατεχόμενα

Εμφάνιση / Απόκρυψη

Πόλη του Μεξικού στις 14 Σεπτεμβρίου, 1847? Λίγους μήνες αργότερα, μια συνθήκη ειρήνης υπογράφηκε (2 Φεβρουαρίου 1848) στο Guadalupe Hidalgo. Εκτός από την αναγνώριση την προσάρτηση του Τέξας των ΗΠΑ, νίκησε το Μεξικό παραχώρησε στην Καλιφόρνια και το Νέο Μεξικό (συμπεριλαμβανομένων όλων των σημερινών κρατών της ΝΔ) στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Την εποχή του πολέμου, το Μεξικό είχε μια ιδιαίτερα ασταθή κυβέρνηση. Το ομοσπονδιακό σύνταγμα του 1824 είχε καταργηθεί το 1835 και να αντικατασταθεί από ένα συγκεντρωτικό δικτατορικό καθεστώς. Κατά την περίοδο αυτή πολλές επαναστάσεις και εξεγέρσεις συνέβησαν στο μεξικανικό έδαφος, συμπεριλαμβανομένης της προσωρινής δυσαρέσκεια της Καλιφόρνια και το Τέξας Επανάσταση, που είχε ως αποτέλεσμα την ανεξαρτησία του Τέξας.

James Polk κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 1844, συνηγορώντας για μια εμπόλεμη στάση ενάντια στη Μεγάλη Βρετανία σχετικά με το θέμα του Όρεγκον. Μόλις στο γραφείο δήλωσε ότι "ο λαός αυτής της ηπείρου και μόνο έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν για τη μοίρα τους." Σχετικά με την ίδια φορά που ο όρος Manifest Destiny τέθηκε σε μόδα για να περιγράψει αυτό που θεωρήθηκε ως ο Θεός-δίνεται το δικαίωμα να επεκτείνει αμερικανικό έδαφος. Φοβούμενος ότι η αμερικανική υπομονή έτρεχε λίγα λόγια, Herrera φάνηκε αποφασισμένος να διευθετήσει το ζήτημα. Ζήτησε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες στείλει ενός υπουργού για το Μεξικό, και ο Πρόεδρος διόρισε τον John Polk Slidell. Slidell έλαβε την άδεια να αγοράσει Καλιφόρνια και το Νέο Μεξικό από το Μεξικό και να διευθετήσει το όριο Τέξας. Ενώ η Δημοκρατία του Τέξας είχε ισχυριστεί το Ρίο Γκράντε ως σύνορο της, το παρακείμενο μεξικανική πολιτεία της Tamaulipas ισχυρίστηκε η περιοχή βόρεια του Ρίο Γκράντε προς τον ποταμό Nueces. Όταν έφτασε Slidell, Herrera, σε μια προσπάθεια να σώσει την κυβέρνησή του, αρνήθηκε να συναντηθεί μαζί του. Λίγες μέρες αργότερα (Δεκέμβριος 14), παρελάσεις εξέδωσε ένα επαναστατικό μανιφέστο? Μπήκε Πόλη του Μεξικού, επικεφαλής ενός στρατού στις 2 Ιανουαρίου, 1846. Herrera έφυγαν, και τις παρελάσεις, ο οποίος ανέλαβε την προεδρία στις 4 Ιανουαρίου, διέταξε Slidell από το Μεξικό.

Μετά την αποτυχία της αποστολής Slidell, Polk διέταξε Zachary Taylor να κινηθεί ο στρατός του έως τις εκβολές του Ρίο Γκράντε και να προετοιμάσει την υπεράσπιση του Τέξας από την εισβολή. Taylor έκανε έτσι, φθάνουν στο Ρίο Γκράντε στις 28 Μάρ 1846. Πριν από την Taylor είχε κινηθεί προς το Ρίο Γκράντε, παρελάσεις είχε αρχίσει την κινητοποίηση των στρατευμάτων. Στις 4 Απριλίου το νέο δικτάτορα του Μεξικού διέταξε την επίθεση κατά του Taylor. Όταν διοικητής του στο Matamoros καθυστερήσει, παρελάσεις τον αντικατέστησε, εξέδωσε δήλωση του πολέμου (23 Απριλίου), και αναδιατάσσονται την επίθεση. Στις 25 Απριλίου, 1846, του Μεξικού στρατεύματα διέσχισαν το Ρίο Γκράντε και ενέδρα μια αποσύνδεση της αμερικανικής dragoons εντολή από τον καπετάνιο Seth Β. Thornton. Έκθεση του Taylor αυτής της ενέδρας έφτασε Πρόεδρος Polk. Την Τετάρτη, 13 Μαΐου, πάνω από την έντονη αντίθεση του αμπολισιονιστές, το Κογκρέσο των ΗΠΑ ψήφισε να κηρύξει πόλεμο κατά του Μεξικού. Εν τω μεταξύ δύο ακόμη Μεξικού επιθέσεις είχαν γίνει σε όλη την Rio Grande στο Palo Alto (8 Μαΐου) και Resaca Ντε Λα Πάλμα (9η Μαΐου), και οι δύο είχαν απωθήσει.

Οι νίκες των ΗΠΑ κατά ένα μεγαλύτερο, καλύτερα εκπαιδευμένο εργατικό αποδόθηκαν στην αποτελεσματικότητα του αμερικανικού πυροβολικού φως. Η μεξικανική φρουρά εκκενώθηκαν Matamoros, κινείται προς τα νότια. Οι Μεξικανοί δεν είχε επιτεθεί και πάλι γιατί η συγκεντρωτική κυβέρνηση κατέρρεε. Στις 28 Ιουλίου, παρελάσεις γύρισε την κυβέρνηση για να του αντιπροέδρου και πήγε να κρυφτεί. Η κυβέρνηση Centralists «έπεσε εντελώς με την παραίτηση του αντιπροέδρου στις 6 Αυγούστου. Στις 22 Αυγούστου οι Ομοσπονδιακοί αποκατασταθεί πανηγυρικά το σύνταγμα του 1824, και Valentin Gomez Φαρίας, ο οποίος είχε καθαιρεθεί ως αντιπρόεδρος από το Centralists το 1834, ανέλαβε προσωρινά τον έλεγχο της κυβέρνησης, όπως του έθνους μόνη νόμιμη επίσημη. Εν τω μεταξύ, Σάντα Άννα είχε επιστρέψει στο Μεξικό. Έχοντας υποσχεθεί ο Πρόεδρος Polk ότι θα εργάζονται για να πραγματοποιήσει μια εκεχειρία, είχε την άδεια για να περάσει μέσα από τον αποκλεισμό των ΗΠΑ ναυτική και γης σε Veracruz στις 16 Αυγούστου. Έλαβε σύντομα εντολή του μεξικάνικου στρατού? Το Δεκέμβριο εξελέγη πρόεδρος από το Κογκρέσο του Μεξικού, αλλά δεν ανέλαβε επισήμως τα καθήκοντά τους μέχρι τον επόμενο Μάρτιο. Εν τω μεταξύ, ο Taylor άρχισε εκ των προτέρων του στο Μοντερέι. Έφτασε η οχυρωμένη πόλη, η οποία είχε φρουρά του πάνω από 10.000 στρατεύματα, στις 19 Σεπτεμβρίου και ξεκίνησε την επίθεσή του το πρωί της 21ης Σεπτεμβρίου. Με περίπου 2.000 άνδρες, ο στρατηγός William J. Αξίζει να συλληφθεί στο δρόμο μεταξύ του Μοντερέι και Saltillo και μέχρι το μεσημέρι ήταν έφοδο Ομοσπονδία Hill. Σύνολο Μεξικού απώλειες υπολογίζονταν σε 367. Οι Αμερικανοί είχαν 368 τραυματίστηκαν και 120 σκοτώθηκαν.

Τον Ιανουάριο του 1847, Santa Anna κινήθηκε βόρεια με περίπου 20.000 άνδρες για να αποσπάσει Taylor. Αποστολές κατακτήθηκε από τους Μεξικάνους είχε αποκαλύψει ότι οι περισσότεροι από τις δυνάμεις του Taylor ανακλήθηκαν να λάβουν μέρος στην προτεινόμενη προσγείωση Γεν. Winfield Scott κατά Βερακρούζ. Λόγο της προσέγγισης Santa Anna έφτασε Taylor στις 21 Φεβρουαρίου, και αν και λιγότεροι σε αριθμό σχεδόν 3-1, πήρε μια θέση στη χασιέντα του Buena Vista, λίγα μίλια από Saltillo. Η μεξικανική επίθεση άρχισε στις 22 Φεβρουαρίου, όταν τα στρατεύματα με επικεφαλής τον Ampudia αποκτήσει ένα πλεονέκτημα και ανάγκασε τους Αμερικανούς να εγκαταλείψουν τις σημαντικές αμυντικές θέσεις. Το επόμενο πρωί η κύρια δύναμη του Μεξικού ξεπέρασε σχεδόν την άμυνα των ΗΠΑ. Ωστόσο, μια δραματική επιβάρυνση με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Jefferson Davis για το μεσημέρι και ένα καθορισμένο εκ των προτέρων στο πλαίσιο λοχαγός πυροβολικού Braxton Bragg τελικά έσωσε την ημέρα για τους Αμερικανούς. Θύματα τους αριθμούσε περίπου 700, αλλά η μεξικανική απώλειες ήταν περίπου 1.800. Santa Anna απέσυρε εκείνο το βράδυ και μετακόμισε νότια για την παρακολούθηση δύναμη εισβολής Scott. Καμία περαιτέρω μάχες σημειώθηκαν στο βόρειο Μεξικό, αλλά Τέιλορ παρέμεινε στη διοίκηση του μια μικρή δύναμη εκεί έως ότου επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Νοέμβριο του 1847. Η αποφασιστική εκστρατεία του πολέμου ήταν εκ των προτέρων Scott από Βερακρούζ προς Πόλη του Μεξικού. Αποστολή του Scott άρχισε σε μια περιοχή ανασυγκρότησης στις εκβολές του Ρίο Γκράντε, τον Φεβρουάριο του 1847. Λίγο αργότερα συγκέντρωσε έναν στρατό περίπου 12.000. Ένα συνδυασμένο ναυτικές και χερσαίες επιθέσεις ξεκίνησαν στις 22 Μαρτίου. Βαριά βομβαρδισμό από ναυτικό όπλα ανάγκασε τους σχεδόν απόρθητη πόλη να παραδοθεί στις 28 Μαρτίου. Σχεδόν αμέσως Scott άρχισε η εκ των προτέρων προς την Πόλη του Μεξικού. Μόνο σποραδικές αντίσταση που συναντούν μέχρι ο στρατός του έφτασε στο χωριό του Cerro Gordo περίπου 80 χλμ. (50 μίλια) εσωτερικά. Santa Anna Υπάρχουν έτοιμοι να γυρίσουν πίσω οι Αμερικανοί. Η επίθεση στο Cerro Gordo οδηγήθηκε από τις μονάδες κάτω από William J. Worth στις 18 Απριλίου. Οι ΗΠΑ μηχανικοί, οι οποίοι περιλαμβάνονται Robert E. Lee, George B. McClellan, Joseph E. Johnston, και PGT Beauregard, βρήκε ένα μονοπάτι που επέτρεψε στους Αμερικανούς να περιβάλλουν και τις δυνάμεις κατατρόπωση Αγίας Άννας. Οι Μεξικανοί έχασαν 1.000 άνδρες σε θύματα και άλλοι 3.000 ως κρατούμενοι. Οι Αμερικανοί είχε 64 σκοτώθηκαν και 353 τραυματίστηκαν.

Το Μάιο του 14-15, Worth και John A. Quitman μεταφέρθηκε σε Puebla, περίπου 80 χλμ. (50 μίλια) πιο κοντά στην Πόλη του Μεξικού. Είναι αναμενόμενο βαριά αντίσταση λόγω του ανέφερε την παρουσία του Santa Anna από εκεί. Ωστόσο, οι ηγέτες της πόλης και οι ιερείς είχαν αποφασίσει να ανοίξει Πουέμπλα στους Αμερικανούς. Santa Anna είχε μόνο περίπου 2.000 ιππικό, το οποίο οι Αμερικανοί εύκολα δρομολογούνται. Κατά τη διάρκεια του Ιουνίου και του Ιουλίου, Σάντα Άννα ξέφρενα έτοιμη να υπερασπιστεί Πόλη του Μεξικού. Στις 7 Αυγούστου Scott άρχισε εκ των προτέρων του από Πουέμπλα. Οι πρώτες σκληρές μάχες σημειώθηκαν στις 19 - 20 Αυγ. στο Contreras, έξω Πόλη του Μεξικού, όπου Μεξικού ζημιές υπολογίστηκαν σε 700 και Αμερικανών θυμάτων στα 60. Santa Anna υποχώρησε περίπου 8 km (5 μίλια) στα Churubusco, όπου πήρε μια αμυντική θέση σε ένα οχυρωμένο μοναστήρι. Προχωρώντας κάτω από εξαιρετικά βαριά πυρκαγιά στις 20 Αυγούστου, οι άνδρες του Σκοτ ανάγκασαν τελικά παραδώσει το μοναστήρι, αν και Σάντα Άννα και ένα μεγάλο μέρος της εντολής του δραπέτευσαν. Μεξικού απώλειες είχαν υπολογιστεί σε περισσότερα από 4.000 νεκροί και τραυματίες και περισσότερους από 2.500 κρατούμενους? Αντίθετα, οι αμερικανικές απώλειες ήταν ελαφρώς πάνω από 1.000. Scott θα μπορούσε να έχει μετακινηθεί αμέσως στην πρωτεύουσα. Αντ 'αυτού χορηγείται (Αύγουστος 24) την ανακωχή του Tacubaya να καταστεί δυνατή η διαπραγμάτευση μιας συνθήκης ειρήνης. Santa Anna χρησιμοποίησε το χρόνο για να συγκεντρώσει τις δυνάμεις του και να προετοιμάσει την τελική άμυνα της πόλης. Η καταπολέμηση της ανανεώθηκε στις 7 - 8 Σεπτέμβριος στο Molino del Rey, όπου οι Αμερικανοί ανάγκασαν τη μεξικανική θέση αλλά έχασε σχεδόν 800 στρατιώτες. Η μεξικανική απώλειες ανήλθαν σε περίπου 2.700. Η τελική μάχη για την Πόλη του Μεξικού έλαβε χώρα στο οχυρό λόφο του Chapultepec. American βομβαρδισμό πυροβολικού στις 12 Σεπτεμβρίου ακολούθησε την επόμενη μέρα από την επίθεση του πεζικού. Η ακρόπολη ήταν ηρωικά υπερασπίστηκε από τους μαθητές στρατιωτικής σχολής από τον μεξικανικό στρατό Κολέγιο, αλλά αναγκάστηκαν να παραδοθούν πριν από το μεσημέρι. Αμερικανικά στρατεύματα άρχισε Πόλη του Μεξικού εκείνο το απόγευμα, και λίγο μετά τα μεσάνυχτα Σάντα Άννα εκκένωσαν τα στρατεύματά του. Ο πόλεμος είχε τελειώσει. Σε λίγο περισσότερο από πέντε μήνες, Winfield Scott είχε κάνει αυτό που πολλοί είχαν θεωρείται αδύνατη. Στις 16 Σεπτεμβρίου Σάντα Άννα παραιτήθηκε από την προεδρία του Μεξικού και εγκατέλειψε τη χώρα. Ο νέος προσωρινός πρόεδρος, Pedro Μαρία Anaya, άρχισε διαπραγματεύσεις με τις αμερικανικές ειρηνευτικές Επίτροπος Νικολάου Trist το Νοέμβριο. Trist μόλις είχε ανακληθεί στην Ουάσιγκτον, αλλά αποφάσισε να διαπραγματευτεί χωρίς διαπιστευτήρια. Η συνθήκη της Γουαδελούπης Hidalgo ήταν το αρνητικό αποτέλεσμα της μη εξουσιοδοτημένης διαπραγματεύσεις Νικολάου Trist του. Ήταν διστακτικά εγκριθεί από τη Γερουσία των ΗΠΑ στις 10 Μαρτίου, 1848 και έχει επικυρωθεί από το Κογκρέσο του Μεξικού στις 25 Μαΐου. Εκχώρηση του Μεξικού, της Καλιφόρνιας και του Νέου Μεξικού και την αναγνώριση της κυριαρχίας των ΗΠΑ πάνω από όλα Τέξας βόρεια του Ρίο Γκράντε επισημοποιηθεί η προσθήκη του 3.1 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων (1,2 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια) του εδάφους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε αντάλλαγμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες συμφώνησαν να πληρώσουν $ 15 εκατ. ευρώ και ανέλαβε τα αιτήματα των πολιτών της από το Μεξικό. Μια τελευταία εδαφική προσαρμογή μεταξύ Μεξικού και Ηνωμένων Πολιτειών έγινε από την Αγορά Gadsden το 1853.

Σημαντικές ιστορικές προσωπικότητες: James K. Polk, Zachary Taylor, Winfield Scott, Stephen W. Kearny, John D. Sloat, Antonio López de Santa Anna, Mariano Arista, Pedro de Ampudia, José María Φλόρες

Πολλοί στρατιώτες των ΗΠΑ σε αυτόν τον πόλεμο έγινε διοικητές στον Αμερικάνικο Εμφύλιο Πόλεμο, που περιλαμβάνουν: Lewis Addison Armistead, PGT Beauregard, Γιώργος Cadwalader, ο Τζέφερσον Ντέιβις, ο Richard S. Ewell, ο Οδυσσέας Σ. Γκραντ, Winfield Scott Hancock, AP Hill, Τζόζεφ Χούκερ, Stonewall Jackson, Robert E. Lee, James Longstreet, George B. McClellan, George Meade, John F. Reynolds, Winfield Scott, Thomas W. Sherman

Πηγή: http://www.lone-star.net/mall/texasinfo/mexicow.htm